Özellikle “Topuğumuz” hikayesini okurken dedim ki işte Şermin Yaşar’ı çok sevmemin nedeni bu.. kısacık hikayelerde bile hemen karakterle bağ kurup ona üzülüp,kızıp onun için sevinebiliyosunuz bence çok büyük başarı onun dışında diyeceğim çok bir şey yok Şermin Yaşar işte her zaman gülümseyerek okunur :)