Kimi zaman kabaran öfke seli, kimi zaman uyuyan bir denizdir şiir. Kimi zaman yaraya ilaç, kimi zaman başa taç... İman, edep ve has duygularla yoğrulduğu zaman miraç, içine dalkavukluk, şehvet menfaat ve edep dışı sözler karıştığı zaman da kokmuş bulamaç olur şiir.
Gün gelecek
Güneşin doğup battığı mekanlarda
Ve küfrün çığlık attığı mekanlarda
Bizim türkülerimiz okunacak.
Gün gelecek
Tomurcuklar taşacak kılıfından
Ve kılıçlar sıyrılacak kınından
Edepsizler edebini takınacak.
Gün gelecek
Ne zalimler kalacak, ne zulüm
Ve o günler yoldadır gülüm
Hak ayağa yekinecek.
Uçsuz hayâller boyunca
Ben hep seni düşünürüm
Yıldızlar kayar yüceden;
Renkler sıyrılır geceden;
Yüreğim sızlar inceden;
Ben hep seni düşünürüm
Aklın ucu değer hiçe;
Yol ararim içten içe
Kâinat uyur sessizce,
Ben hep seni düşünürüm