Mümkün olan yalnızca bir tane gerçekçi film vardır; o da görünmez bir kamera aracılığıyla dünyanın ekranına durmaksızın yansıtılan filmdir. Bu bağlamda tek gerçekçi sanatçı, eğer gerçekten varsa, Tanrı olabilir. Onun dışında kimse gerçeğe ihanet etmeden eser üretemez.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnız bir sanatçının eğlencesi olarak değerlendirilebilecek "sanat için sanat", gerçekten de yapay ve soyut bir toplumun yüzeysel sanatıdır. Bu sanat da zamanla salon sanatı ya da gösteriş ve soyutlamalarla beslenen, her türlü gerçekliğin yıkımıyla sonuçlanan salt biçimsel bir sanata dönüşür. Böylece bazı eserler birkaç insanı kendine hayran bırakırken, son derecd bayağı icatlar çok sayıda insanın yozlaşmasına neden olur. Nihayetinde sanat, toplumun dışında gelişir ve yaşam gücünü aldığı topraktan köklerini koparır.
... Sanat özelleştikçe, popülerleşme de gereklilik kazanır.
Bizden önceki sanatçıların şüpheleri kendi yetenekleriyle ilgiliydi. Bugünün sanatçılarının şüpheleriyse sanatlarının gerekliliği, yani onun bizatihi varlığına dayanır.
Hakikat gizem dolu, elde etmesi zor ama her zaman fethedilmeye hazırdır. Özgürlükse tehlikelidir; heyecan verici olduğu kadar, tecrübe etmesi de zordur. Bu iki amaca doğru acılara katlanarak, pes etmeden, kat edecdğimiz bu uzun yolun zorluklarını göz önüne alarak ilerlemeliyiz.