"Bazen kabullenemediğim bir huyuma duyduğum nefret başkasına duyduğum nefrete dönüşüyordu ve o insan hakkında demediğimi bırakmıyordum, ama dikkatli birisi gerçekte kendimden bahsettiğimi anlayabilirdi." (Syf:113)
Psikanalist ve yazar olan Marion Miller, iç dünyasını keşfetme yoluna düşmüştür ve günlük kısa kısa aldığı notlardan bir iç yolculuğa çıkmaya çalışır. Amacı: kendini tanımak..
Başkalarını tanımaya çalışırız da, acaba kendimizi tanıyor muyuz? Ya da başkasını tanımak ile kendimizi tanımak aynı iş gücüne mi sahiptir? Bu soruların cevabını okurken kendinize soracaksınız ve cevabını bulup bulamadığınızı kitabı ilk okuyuşta anlamayabilirsiniz maalesef.
Tavsiyem çıkarım cümlelerinin altını çizerek ilerleyebilir, notlar alabilirseniz işiniz biraz daha kolay olabilir sizin için. Ben 2. kez okuyacağım :)
Yakup Kadri eserinin yeni basımında; "“Bektaşi sırrı, sadece avamın beyninde yer alan gerçek dışı mefhumlardan biridir. Bu tarikat diğer tarikatlar gibi açıktır. Gizli tutulacak bir şey yoktur.” diyerek açıklama yapma gereği duymuştur. Çünkü insanları ayağa kaldıracak, hassas çizgilerin üzerinden geçileceğini az buçuk tahmin etmiştir.
Kitapta ana karakter olan Nur Baba, Bektaşi dergahında yetişir ve ilerler, ardından ilişkilerini konu alır.
Kitabı okurken rahatsız olmamak mümkün değil, çünkü böyle olaylar dahi olsa, bir kültüre aksettirilmiş havasını alabiliyorsunuz. Biliyoruz ki kültürü, inanışı sebebiyle bu ülkede ayırt edilmiş insanlar oldukları için, onların üzerinden bu tarz ilişkiyi anlatmak kasti geldi. Eğer çarpık ilişkiyi anlatmaksa mantığı, ona bir şey denilemez.
Ey insanlar, kimi neyden, neden ayırt edersiniz. Hepimizi aynı toprağın altına gömecekler..
Nur BabaYakup Kadri Karaosmanoğlu · İletişim Yayınları · 20181,435 okunma
Pınar Kür'den okuduğum ilk kitap. Polisiye tarzı sevenler için önerebileceğim bir kitap ama emin de olamadım. Çünkü;
1. Polisiye okuyanlar ilk sayfadan itibaren karakterlere odaklanır ve katili bulmaya çalışır ki genelde bulur. Ama bu kitapta kitabın sonuna kadar katili anlayamıyorsunuz.
2. Karakterleri resmen takip etmemeniz için oluşturulmuş. Çünkü yazarın amacı katili bulmanız değil, katil nasıl katil olur, hangi aşamalardan geçeri vermek istemiş.
3. Kitabın bitiş sahnesi, olayın bağlanması sönük kalmış bana göre.
Ama yine polisiye sevenlere tavsiye ederim.