Mücadelenin kargaşalığı içinde uğradığı tahkirlerin ve aldığı yaraların etkisi altında insan, ne kadar zemin kazandığını fark etmez. İnsan kendini yenilgiye uğramış sanır halbuki çok ileri gidilmiş, amaca çok yaklaşılmıştır.
Demek zehir, sonradan içinde uyandığım ve bana çok ızdırap veren ilk yanlış terbiye imiş. Bu zehirden, mayasının tamamıyla bertaraf edilmesinden sonra kurtulacağım. İyi olacak mıyım? İçimde hala mücadele var!
Buz gibi soğukluğunda titrediğim bu evin sessizlik ve karanlığında her saat biraz öldüm. Biraz nefes alabilmek için bir pencere açmıya bile cesaret edemedim. Evet, o kadar budala, o kadar korkaktım!