Kitabın baş karakteri; dış dünyanın sahteliğinden, acımasızlığından ve anlaşılamamaktan yorulan Hikmet Benol, bir gecekonduya yerleşerek kendi hayal dünyasında yaşamaya başlıyor. Bu yolculukta
Zaman her şeyi hallediyor, diye düşünüyordu. Beni hor görenler zamanla ayıklandı; benden üstün olduklarını düşündüğüm insanlar zamanla yere vuruldu. Nasıl olacak yarabbim? O gün gelince ne yapacağım? diye titredim ve böyle anlar da gelip geçti. Küçük zamanlar birikti, büyük şeyleri ezip geçti. Bu baskılara bu sertliğe dayanamam, diyordum; zamanla her şey yumuşadı.
Birbirlerini beğenmezler. İnsan, kendine benzeyenden hoşlanmaz da ondan.
Yok canım. Ben, bana benzeyen birini bulabilseydim, geleceğe güvenle bakabilirdim...