Selim Servan Demirel
@SelimServan
İki zıt görüşlü insanın da dost olabileceği bir toplum yarattığımızda, insanlığın kapısından içeri giriyoruz demektir.
Saygılarımla...
Şu anda okuduğu kitap
Eser Telimen
Ruhumun İkliminde Yeşeriyorum
Bazen soğuk,Bazen Sıcak
Dayanabilirmisin Yaşanılması Zor
İçimin Salt coğrafyası'na..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Selim Servan Demirel
Hoş geldin gece. Özledim, nerde kaldın? Hadi sar beni karanlığına.
Biliyormusun, Yalnızlığımın tek sırdaşı sensin. Dinleniyorum seninle.
Uçsuz bucaksız hülya lara dalıyorum eşsizliğin de.
Seni düşünüyorum gündüzleri, cazp etmiyor beni güneşin göz kamaştıran parlaklığı, ben uzaklarda ki yıldızlarını seviyorum.
Yürümek istiyorum saman yolunda iz bırakmadan.
Endiselenme, düşersem bile karanlığına düşerim sessizce.
Ha bide ortaklarımız var.
ÇAY,KİTAP ve SİGARA.
Zararlı diyorsun da seviyorum işte ne yapayım?
Geçen biri de KİTAPLAR zararlı diyordu!,
Hatta seni de hiç sevmez miş.
Neyse çay soğuma sın.
Selim Servan Demirel
Toprak olacak döşeğim, kitaplar sol elimde, sağ elimde açık bi çay.
İlk bahar olacak mevsim, toprağın kokusunu his edecek yüreğim.
Güneşin bulutların ardına gizlenmeyecegi bir gün olacak, his edecem rüzgarın o ılık fısıltı sını saçlarımda. Dünyanın ilk günü gibi olacak, yada son günü gibi...
HOŞÇAKAL...
Hikaye
Hikayeye göre günün birinde Franz Kafka rutin yürüyüşlerini yaptığı parkta küçük bir kıza rastlamış. Kız ağlıyormuş. Oyuncak bebeğini kaybetmiş ve bu onu oldukça üzmüş. Kafka, bebeği onun yerine aramayı önermiş ve ertesi gün aynı noktada buluşmak üzere sözleşmişler. Bebeği bulamaması üzerine Kafka, küçük kıza bebeğin ağzından bir mektup yazmış ve buluştuklarında kendisine okumuş:
"Lütfen benim için kederlenme, dünyayı görmek için uzun bir yolculuğa çıktım. Sana başımdan geçenleri anlatacağım."
Bu birçok mektubun ilkiymiş.Kafka küçük kızla her buluştuğunda sevgili oyuncak bebeğin hayali maceralarını özenle yazdığı mektuplardan ona okurmuş. Derken gün gelmiş, görüşmelerin artık sonu gelmiş. Kafka son görüşmede küçük kıza bir oyuncak bebek getirmiş. Küçük kız, aslından oldukça farklı olan oyuncak bebeğe şaşkınlıkla bakakalmış. Bebeğe iliştirilmiş bir not şaşkınlığını gidermiş:
"Yolculuğum beni çok değiştirdi."
Uzun yıllar sonra bir yetişkin olan küçük kız, bebeğinin gözünden kaçırdığı bir gizli cebinin içine sıkıştırılmış bir mektup bulur. Kısaca şöyle yazmaktadır:
"Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin ama sonunda sevgi başka bir surette geri dönecek."
Kürk Mantolu Madonna.
Artık hiçbir şeyin değişmesine imkân yok. Lüzum da yok. Demek böyle olması icap ediyormuş. Yalnız söyleyebilsem... Bir kişiye olsun içimdekileri dökebilsem... Bunu sahiden istesem bile artık böyle bir insan bulmama imkân yok... Bende arayacak hâl kalmadı... Kalsa da aramam...