Selin
@Selinse
Boğaziçi Üniversitesi
İstanbul
40 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Yarım bırakıcam galiba ya. Kitaptaki piç erkekleri hiç sevmem ve konusu da ilgi çekici gelmedi. Kitabın herhangi bir yerini yakalayamadım maalesef. Sistemi eleştirmiş desem yok, piçleri övmüş desem yok. Sadece dört ipsiz sapsız erkeğin yaşamını gösteriyo gibi . Bilemedim beklentim çok yüksekti yazara karşı. Bu ıssız adam tavırları eskide kaldı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bana o kadar zorlama geldi ki. Bölgedeki yerel halkları mistik bir şekilde anlatıcam diye o kadar zorlamış ki yazar. Mülteci kampındaki ezildi bir kızın adı melek, ezidilerin tanrısının adı da melek tamam ama Angelina Jolie’nin mülteci kampını ziyaret etmesi ve adının Angelina olması da hadi tamam. Ama Brad pittin karısının adının Angelina olması ve kolunda Mevlâna’nın bir sözünün dövmesi olması be bu sözün ezidlerdeki bir anlayışa çok benzemiş nedir ya. Bol bol da dramatize etmiş. Çok zorlamış.
Kafka, soğuk ve bir o kadar da heybetli Prag’ın melankolik çocuğu. Aslında bu kitabı okuyalı uzun zaman olmuştu. Niyeyse gecenin bu saatinde aklıma düştü. Kafkanın kurgularını ilk okuduğunuzda anlamayabilirsiniz biraz tuhaf hatta saçma gelebilir ama kafkayı tanıdığınızda bütün taşlar oturur yerine. İşte babasına yazdığı bu mektup onu tanımanız için çok önemlidir. 36 yaşında olmasına rağmen babası istediği kadınla evlenmesine izin vermediği için yazar ona bu mektubu. Kafka babasının ağırlığı altında bütün ömrü boyunca ezilmiştir. Tam 36 yıl içinde biriktirdiği, babasına söylemek isteyip de söylemediği her şeyi yazıya döker tam 70 sayfa. Ama gönderemez babasına. Kırgın ve yorgun bir adamın biriktirdiklerini , acılarını okumak kafkayı anlamak isterseniz tavsiye ederim. Edebiyat hep yanınızda olsun.
Sevgili Edgar Allan Poe ve o muhteşem karanlık, sisli atmosferi. Yazara şiirlerinden aşinaydım. Üstüne bir inceleme de okumuştum bir dergide. Ama ilk defa bir kitabını okudum. Ve tam da beklediğim gibi çok sevdim. Zaten on sekizinci yüzyılın gotik atmosferini hep sevmişimdir. İlk hikaye kitaba ismini veren ve en uzunu olan Morgue Sokağı Cinayetleri. İlk modern polisiye sayılıyormuş zaten. Bütün o dumanlı atmosfer zaten başlı başına muazzam. Bunun dışında anlatılan olay çok merak uyandırıcıydı ve zakice bir kurguya oturtulmuştu. Cinayetlerin işleniş şekli son derece ilginç ama katil daha da ilginç. sonunu da hiç tahmin edemezdim. Diğer hikayeler polisiye değil daha çok gotik fantezi tarzında yer yer ürkünç ve çok büyüleyiciydi.
Yusuf Atılgan’ın okuduğum ikinci kitabı. İyi ki okumuşum. Çok beğendim aynı zamanda beni düşüncelere boğan bir kitap oldu. Evet çok kasvetli ve rahatsız edici bir kitap. Ama onu güzel kılan şey de bu rahatsız ediciliği. Hayatın göz kapatmaya çalıştığımız yönlerini tokat gibi yüzünüze çarpıyor. Zebercet yalnızlığın ve sevgisizliğin yetiştirdiği bir insan. Okurken zebercetin Zihni’nden bakıyordunuz bütün olaylara. Bu da size onu anlama fırsatı veriyor. Puanının düşük olmasına ve yapılan kötü yorumlara biraz sinirlendim. Kesinlikle bunları haketmiyor. Ama sevgili halkımız akşam haberlerine gözlerini kapattığı gibi buna da kapatıyor. Türkiye güzelliklerle dolu bir ülke değil. Bu ülkenin gerçekleri buz dağı gibi sert ve soğuk. Lütfen artık gözlerinizi kapatmayın. Boş aşk kitaplarını bırakıp biraz da toplumsal sorunlara değinen kitapları okuyun. Son olarak Yusuf Atılgan bu ülkenin yetiştirdiği en iyi yazarlardan biri. Umarım bir gün hak ettiği değeri görür.
