"Hüzün, son duraktayız demekti. Mutluluk, birlikteyiz, demekti. Hüzün biçimdi, mutluluk içerik. Mutluluk hüznün uzamını dolduruyordu."
"Ve işte o kadın, mutlak rastlantısallığın cisimleştirilmiş biçimi olan o kişi, yeniden yanına uzanmış uyuyor, derin derin soluk alıyordu."
"Okuduğu, dinlediği, gördüğü her şey, nasıl yapacağını bilmese bile mutlak bir özgürleşmeyi arzularken ona ayak bağı olan şeylerden kurtulması gerektiği duygusunu derinleştiriyordu."
