Kitaptan hiçbir alıntı paylaşmadım ilk başlarda elim gitmedi sonrasında zaten kitabın konusu olan dikkat(ime) ket vurulsun istemedim.
Buraya alıntıları; istediğim her an dönüp bakabilmek için, elimin altında olsun diye yazıyorum. Ama bu ve bir önceki okuduğum kitap sanırım (inşallah) bundan sonra hayatıma şekil verecek kitaplar ve hep etrafımda olmaları gerek. Demem o ki her sayfası her cümlesi çok önemli.
Yazar konuyu o kadar kapsamlı bir şekilde ele almış ki.. her konuyu derinlemesine irdeliyor.
Sorunlardan bahsederken çözümler sunuyor olması insanın içine bir nebze su serpse de genel manada benim çok çok içimi karartan bir kitap da oldu. Çünkü her şey eninde sonunda "toplu bir bilincin oluşmasına" bağlanıyor ve bu noktada insanın elinden bir şey gelmemesi insanı çok çaresiz hissettiriyor. İstiyorsun ki parmağımı şıklatsam ve tüm bu olumsuzluklar yok olsa. Ya da dünya yok olsa da bu duygu hali bitse. Zaten kitabı okuyanlar da ona doğru ilerlediğimizi görecekler.
Ama ne kadar umutsuz da olsak insan bir taraftan da diyor ki: (anlatılanlar hakkında bir toz tanesi kadar fikri olmayan o kadar insan var ki) kalabalık bir caddede dursam her geçene bu kitabı okutsam.
Kitabı okumadan hemen önce Sosyal Dilemma(İkilem) belgeselini izlemiştim. Aynı duyguya o zaman da kapılmıştım.
İkisi de toplu, küresel bir aydınlanmanın, biliçlenmenin gerekliliği üzerinde çok duruyorlar.
Durum daha da kötüye mi gider (ki durum onu gösteriyor) ya da küçük bir hareketin üzerine bilinçlenme halkaları oluşur mu Allah bilir. O, ol derse olur. Sonumuz hayrolsun:)