Karıncalar eğer düşünecek okurlarsa erinde gecinde bu özgürlük düzeninden kurtulmanın bir yolunu bulurlar. Düşünce için bu dünyada her şey sonsuzdur. Karınca da olsa düşünce bir gün yolunu bulup fili yener.
Ne zaman bir yılgınlık, bir umutsuzluk çökse karıncaların üstüne, hemen anında ona karşı bir umut sözü bir ışık gibi yayılıyordu karınca ülkelerine… Ekmeksiz, susuz, havasız yaşayabilirdi de karıncalar, umutsuz yaşayamazlardı.
Filler çok büyüktü ama kıyamete kadar da böyle tutsak, böyle fillere kul olaraktan çalışamazdı ya karıncalar ulusu! Bunun bir sonu olmalıydı, olacaktı.
“Zaten bütün yaratıklar görselerdi, duysalardı savaşı, bütün yaratıklar duyabilselerdi savaş çığlıklarını, bu dünyada savaş olmazdı. Savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de… Savaşın kötülüğü saklanan bir şeydir de yaratıklar onun için kabul edebiliyorlar savaşı.”