Hatta belki de hayat güzeldi, sadece kendisi yanlış yaşamıştı, belki de insan, başkalarının canıyla beslenen yırtıcı bir hayvan gibi gaddar, hırslı ve sinsi davranırsa hayat iyi ve güven doluydu, sevecen ve temkinliydi.
Elbette, delmeye gücüm yoksa, böyle bir duvarı alnıma yıkmaya kalkışmayacağım, ama barışmayacağım da onunla, sırf karşımda bir duvar olduğu ve onu yıkmaya gücüm yetmediği için de barışmayacağım onunla.
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.