Semacaaa
@Semacaaa
Şu anda okuduğu kitap
Bugün bir karar aldım, bundan sonra üzgün ve aşık olmayacağım, hatta kendi mutluluğunu sağlayamayanları görürsem ardıma bakmadan kaçacağım. Çünkü bir şey öğrendim, her düştüğümde kendim kalktım. Yardım etmeye çalışanlar çukuru derinleştirmekten başka bir şey yapmadı. Velhasıl bundan sonra benim tarafımdan paylaşılmış mutsuz gönderi görürseniz sadece hoşuma gitmiştir. Günaydınlar herkese 😄
Semacaaa
Günaydınnnnnn🌹🌹🌹
Reklam
Kraliçe:
-Ah, Hamlet! Yardın yüreğimi, ikiye böldün!.
Hamlet:
-Böldümse, kötü yarısını kaldır at,
Yalnız öbür yarısıyla yaşa bundan sonra.
Anna K. isimli okura yanıt verildi
Semacaaa
:(
Evet :) öyle değil mi ki?1000Kitap
Sen dünyayı kafanın içi gibi ipsiz sapsız şeylerle dolu mu zannediyorsun Allah aşkına?
Semacaaa
Galiba öyle 😄
Dün öğleden sonra saat 2 gibi denize girmek için arkadaşlarımla yurttan çıktık. Tacik, Kırgız, Kosovalı ve ben (Hintli) uluslararası bir ekip oluşturduk. Otobüse binip Kumkapı sahile doğru yola revan olduk/yola koyulduk. Ben otobüste arkaya doğru, sondan bir önce sol taraftaki koltukta oturuyordum, yanımda arkadaşım da vardı. Karşımızda 50'li yaşlarda bir adam oturuyordu. Sanki bir şeyler söylemek istiyordu ve göz göze gelince de cesaret bulup bizle konuşmaya başladı ve laf lafı açınca bize kendinden bahsetti. Hastayım, şu anda evde dinlenmem gerekiyordu ama yalnız olunca, işin gücün peşinde koşmak/peşine düşmek zorunda kalıyorsun, dedi. Sonrasında 55 yaşında olduğunu, 10 yaşında babasını kaybettiğini, akrabalarının çoğunun öldüğünü, onun da evlenmediğini ve kimsesiz olduğunu söyleyince çok üzüldük. Tek kalmak çok zor, Allah kimseye yaşatmasın, dedi. Oysa "Dünya acı dolu, acıyı duymak isteyenler için/acılara kulak verenler için." "Biz her durumda şükretmeliyiz", demek gelmişti içimden. Anadolu irfanı Yunus Emre'nin deyişiyle "Kahrında hoş, lütfunda hoş." Menzilimize yaklaşınca, Allah yardımcınız olsun, Allah'a emanet olun deyip el sallayarak ayrılmak zorunda kaldık. Yoksa dahası da olurdu. Ben acılarla mücadele eden, acılara şahit olan ve onlara severek katlanan biri olduğum için alışkanlık hâline geldi artık... Biz denize girdik, çıktık ve Eminönü İskelesi'nde yollarımız ayrıldı. Ben vapurla Anadolu'ya geçtim.
Akşamüzeri saat 18.30 gibi Abdülfettah Bağdadi Akri hazretlerinin türbesinden çıkınca yurduma dönmek üzere caddeden karşıya çıkıp Mobiletten otobüs bakarken, 7 dakika gösteriyordu, tam o anda caddenin karşısında yer alan türbe köşesindeki çeşmeden/sebilden bir kişinin ufak bir su şişesine su doldurup sokağın karşı tarafındaki Kartal Baba Camisinin duvarına su
Semacaaa
*caddeden karşıya geçip
*Sokağın karşı tarafındaki
*Arkadaşım da Sakarya'da okuyorum dedi
*Bütün ısrarlarına rağmen almamaya karar verdik.
Gördüklerimi düzeltmeye çalıştım. Cümle bozukluklarının fazla olmasına rağmen yazınız çok güzel, anlatmak istedikleriniz yüreğe işliyor :)
Yaşamla hesabını kesin olarak kapatırken kendi insanlarını düşündükçe duygulanmıyor, en çok nefret ettiği kişileri aslında nasıl sevmiş olduğunu anlamaya başlıyordu.
Anna K. isimli okura yanıt verildi
Semacaaa
Kesinlikle. Ölüm anında insanın yaşadıkları gözünün önünden film şeridi gibi geçer derler. Bu yüzden nefreti de kavgası da koca yaşamın içinde sönüp gidiyor :)