Ama inandım serçelere, kalbe ve mezarda açan çiçeklere
Hafıza en büyük cezadır buna inandım
Bir otobüs camından gördüğüm dağ
Nereye gitsem yanımda, bir dağı taşımaktan yoruldum
Ruhumun içinde kök salmış bir yaşamak
Tiz bir ıslıkla dolaşıyor dudağımın berzahında
Ben bu dolaşıp durmalardan yoruldum
Sayfa 53 - Ahmed Edip Başaran- Labirent Güncesi·Kitabı okudu