Semacaaa
@Semacaaa
Şu anda okuduğu kitap
Bilgi, bilgeliğe eşlik ederse insan haddini bilir, böylece gideceği yeri ve duracağı zamanı idrak eder.
Reklam
Kâinatla bağı koparmış insanlara neyi nasıl anlatacağımız konusunda problemlerimiz var. Kötülük, kibir, zulüm ve alçaklığın çeşmesinden su içenler sardı etrafımızı.
Korkunç Yıllar, Cengiz Dağcı'nın 1956 yılında Varlık Yayınları tarafından yayımlanan Türkiye Türkçesindeki ilk kitabıdır. Cengiz Dağcı, Yaşar Nabi Nayır ile mektuplaşarak tanışır ve eserlerini de posta yoluyla gönderir. Yaşar Nabi eseri bir kitaba sığdırmanın zor olacağını düşünerek "Korkunç Yıllar" ve "Yurdunu Kaybeden Adam" adıyla iki cilt halinde yayımlar. Kırım Türkü olan Cengiz Dağcı "Türkçe bana anamın konuştuğu dil" diyerek yazı dili olarak Türkçeyi kabul eder. Yazarın Kırımlı Türklerin Rus zulmü altında yaşadığı yılları anlattığı "Onlar da İnsandı" adlı kitabı da yüz temel içerisinde yer almaktadır.
Korkunç Yıllar, Stalin Rusyasının zulmü altında ezilen, yurtlarından sürülen, zorla Ruslaştırılmaya çalışılan Kırım Türklerinin acı dolu geçmişini anlatır. Sadık Turan orta halli bir evde dünyaya gelmiş Kırım Türkü'dür. Rusya'nın Kırım'ı işgal etmesiyle birlikte evlerinden atılmış, ana dillerini bırakıp Rusça konuşmaya mecbur bırakılmış ve camilerinin, minarelerinin yıkılıp yerle bir edilmesine tanık olmuştur. İşgal altında geçen yıllardan sonra İkinci Dünya Savaşı'nda Almanya ve Rusya karşı karşıya gelir ve Rus-Alman savaşları başlar. Savaşın başlamasıyla birlikte milyonlarca Tatar Türkü de Rusya uğruna savaşmak için cepheye gönderilir. Sadık Turan'da onların arasındadır. Bir çarpışma sırasında Alman askerlerine esir düşer. Ukrayna'daki Uman esir kampında ölümle yaşam arasında verdiği mücadeleyse yürek dağlayıcıdır. Açlık, soğuk, özlem, sinir ve dehşetle geçen günler tam bir trajedidir.
Eser Cengiz Dağcı'nın anlatımıyla başlar ve Sadık Turan'ın anılarıyla devam eder. Sadık Turan gerçekte yaşamış biri midir ya da kurgu mudur bilinmez ama Cengiz Dağcı'nın bütün bu acıları yaşadığı ve cephede savaştığı büyük bir gerçektir. Lisede okuduğum Onlar Da İnsandı romanıyla
Uyumaya çalışıyor, uyuyamıyorum. İki ayağım iki buz salkımı sanki. Uyuyamıyorum. Uyanıp gene titremeye razıyım, bir saatçik olsun kendimden geçeyim. Uyurken ölmeğe bile razıyım. Tek uyuyayım. Kendi kendimi uyutmak yollarını araştırıyorum. Hayalimde gürül gürül yanan bir soba canlandırıyorum.
Reklam