Zevkle ıztırap arasındaki birleştirici hat o kadar billuri, o kadar şeffaf, ince ve rakiktir ki, biz insanlar bu iki manevi kuvveti çok defa birbirinden ayırt edemeyiz. Zevklerimizi elem, elemlerimizi zevk gördüğümüz anlar az mıdır?
İnsana hayat verilmesi, hoş bir rüya görmesi içindir. Onu korkulu ve kabuslu yapan, bu kısacık yolculuğu, hayatın manasını bozup kirleten ihtiraslarla doldurmaktan ibarettir.