Doğa yasalarının getirdiği bir davranış bağışlanmamalı ve unutulmamalıdır; çünkü doğa yasası olması gereken davranış acıyı azaltmaz bilakis çoğaltır...
İçimdeki acı kendimi suçlamama yol açıyor sonra giderek kayboluyor, hatta sonunda da yerini gerçek bir zevke bırakıyordu. Evet gerçekten de tam anlamıyla zevk duyuyordum; bu konudan başkalarının da böylesine zevkler duyup duymadıklarını anlamak için açtım sözü; içinde bulunduğunuz kötü durumun başka türlü olamayacağını, değişemeyeceğinizi dahası bunun için zamanınız ve inancınız olsa bile, bunu istemeyeceğinizi anlamanın doyumsuz tadıdır bu.
Değerli okuyucularım, şu an siz dinlemek isteseniz de istemeseniz de ben sizlere niçin bir böcek bile olamadığımı anlatmak istiyorum. Tüm içtenliğim ve ciddiyetimle söyleyeyim, böcek olmayı bile istedim şiddetle. Ama ne yazık ki bunu bile başaramadım. Değerli okuyucularım , yemin ederim ki her şeyi tam anlamıyla algılamak bir hastalıktır.
Ben gerçekten kötü bir insan değilim. Ne aksi bir adamım, ne uysal; ne namuslu, ne alçak, ne de onurlu biriyim. Şimdi ise köşeme çekildim. Bir yandan akıllı insanların bir baltaya sap olamayacaklarını ve yaşamda başarılı olanların sadece aptallar olduğunu düşünerek avutuyorum kendimi.