Koca koca yiğitlerin aç susuz işsiz olması beni çok etkiler . Yoksulluk beni çok etkiler esasında. Yoksul bir yaşlı görsem boğazım düğümlenir . Yoksul bir çocuk görsem gözlerim buğulanır . Bu kitabı da yutkunarak okudum adeta . Nar ağacı bir umut , umudun peşine koşan 5 kişi . İnsan umutla yaşıyor . Kendine söylediği yalanla ya da . Bazen öyle bir yalan söylüyor ki o yalan yaşaması için son umudu . Makineleşmemin getirdiği tarım işçiliğinin son buluşu ... Bir dönem insanlar gerçekten bunu yaşadı … “İnsanların yüzlerine bile bakmıyorlardı ,ne yapacaklarını bilmedikleri bu makinalara tapmışlardı bayağı “(s.37)Traktöre söylenen bu sözler şimdinin haşa tapılırcasına vakit geçirdiğimiz bazen en yakınlarımız bazen kendimizden esirgediğimiz zamanımızı çalan makinalarımızı getirdi aklıma . Keyifli okumalar dilerim.