Kadın hasta çocuğunun battaniyesini düzeltti:
"Çok rüzgar var yavrum."
Yüzbaşı, güçlükle algılanabilen bir sesle ve yüzüne kondurduğu hüzünlü gülümsemesiyle annesine cevap verdi:
"Araziden... Bizim topraklarımızdan esiyor."
Şelalenin yakınında yaşayanların suyun sesini duymadıklarını söylerler. Ben de aynı şekilde Akhilleus’un kaçınılmaz yazgısının kulakları sağır edici uğultusuyla yaşamayı öğrenmiştim.
Onu yalnızca dokunarak yalnızca koklayarak bile tanırdım;kör olsam bile nefeslerinden ,ayaklarını yere vuruşundan tanırdım.Ölmüş olsam bile ,dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu .