Şu taşlı ve sıkıntılı dünya yüzünü cennete çeviren bir iksir varsa o hiç şüphesiz ki mutlu bir aile yuvasıydı. İnsanın hüznünü ve zevkini mübadele edebileceği bir eş dünya yüzüne sunulmuş en büyük mutluluktu.
Arpayı tek tek ayıklayıp öğütsem de,
Talihim istemedikten sonra,
Yine dişime taş dokunur.
Hepsi alın yazısıdır bunların,
Kartal kapar savurur da incinmem,
Düz yolda düşerim ayağım kırılır.