Sema Usta
@Semausta
6 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·80 syf.·
2024 1. kitabı
Reklam
"Tanrım!" dedi gözlerini yukarı çevirerek. "Bunu sizin onurunuz kadar kendi onurum için de yapıyorum. Ulu Tanrım, on yıldır sizin intikam elçiniz olduğumu sandım ve Morcerf, Danglars, Villefort ve bizzat Albert'in kendilerini düşmanlarından tesadüfün kurtardığını sanmamaları gerek. Tam tersine, onların cezalandırılmasına önceden karar vermiş olan kaderin emrinin sadece benim irademin gücü tarafından ertelendiğini, bu dünyada kurtuldukları cezanın kendilerini öbür dünyada beklediğini ve sonsuzluk sürecin de sadece biraz zaman kazandıklarını bilsinler."
Bu adada sahile ayak basışımdan itibarenki durumumu düşünürken, ilk yıllarımdaki mutluluğumla, kumsalda o ayak izini gördükten sonra duyduğum korku, kaygı ve diken üstünde yaşa am hayatı mukayese ettim. Vahşilerin zaman zaman adaya gelmediklerine, yüzlercesinin sahile gelmeyeceklerine inanmıyor degidim. Ama benim hiç haberim olmamıştı, bu yüzden hiç korkuya lapilmamıştım. Ben halimden son derece hoşnuttum, oysa tehlike deydim. Sanki gerçekten hiç tehlikeye maruz değilmişim gibi herşeyden habersiz yaşamak mutlu ediyordu beni. Bu aklıma pek çok vararlı düşünce getirdi, özellikle de şunu; Tanrı sonsuz rahmetiyle insanoğlunu yönetirken, nesneler ve olaylarla ilgili bilgi ve görüşlerini öylesine kısıtlıyordu ki, insan gözlerinden gizlenmiş binlerce tehlikenin ortasında kendisini kuşatan bu tehlikelerden habersiz, sakin, huzur içinde yaşayıp duruyordu. Oysa bunları farketse kafası altüst olacak, morali yerlerde sürünecekti.
