Ancak güçlüler , yaptıklarının bedelini ödeyebilecekler başkaldırmayı göze alabilir; yoksullarla , savunmasızlar kendilerine dikkat etmeye mecburdurlar. Daha ciddi suçlamalardan kaçınmak için yavanlık suçunu üstlenmek zorundadırlar.
Bütün erdemler normal karaktere gidiyorsa, hayatın bütün renkleri de ucubelerin oluyor...Serserilik saygınliktan daha caziptir herzaman...Bütün eglence şeytana kalır.Böyle bir durumda en iyi seçenek anormalliktir.
Zincirlerinden kurtulmuş bir zihne sahip olmakla, insanin kendi egosunun icinde başkalarından kopması arasında ince bir çizgi var. Kişinin kendi duvarları arasında fazla uzun süre kalması bir çeşit delilikle sonuclanır.
Herseyin geçici olması hepten üzücü bir şey değildir.Aşkın da güzel bir şişe şarabından da sonu gelir,ama savaşların ve zalimlerin de öyle.(Fırtına,Shakespeare eserine atfeten)