“Bu son olacak, deniyordu hep. Otları ayaklarımızla ezip geçmek kadar ağzımızdaki sözcüklerle de ezip geçmek, her veda böyle oluyordu.
Sevenler ve terk edenler, bizlerdik onlar. “
“Ve hepimiz ötekileri düşünmek zorunda olduğumuza, onlar yüzünden bu kadar ileri gidemeyeceğimize inanarak birbirimizi suçluyor ama bunu hiç dile getiremiyorduk.”
“Ardında iki çocuk, duman kokusu, sökülmüş bir kapı ve saçlarında yabancı bir elden başka hiçbir şey bırakmayan bağlı sevgisinin içinde kendini tüketiyordu kadın.”