Semeyna
@Semeyna
“You are on earth and there is no cure for that.”
“Kırlangıçlar konuyor alnına akşamüstleri
Bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda”
Şu anda okuduğu kitaplar
“…hatta kendimizin de ne hissettiğini ve ne olduğunu ayırt edememe çaresizliğini de yaşıyoruz ki bu daha da büyük bir çaresizlik. Bu benlik kaybının altında kimliğin ve dilin üzerine kurulduğu simgelerin ve mitlerin ikna gücünün yitirilmesi yatar.”
Reklam
“.., sonunda anlattığım hikayenin kahramanı gibi davranmıştım. Bu yüzden kuyunun dibinde kalmıştı Mahmut Usta, bir hikaye, bir efsane yüzünden.
Oidipus da bir hikaye iyi ve bir kehaneti boşa çıkarmaya çalıştığı için babasını öldürmüştü. Şehzade Oidipus, eğer Kâhin’in başına bunlar gelecek diye anlattığı hikayeyi ciddiye almayıp, gülüp geçseydi, belki de evinden, yurdundan kaçıp yollara düşmeyecek, kral babasıyla da o yollarda karşılaşıp bilmeden ve rastlantıyla onu öldürmeyecekti.”
Aklımda en çok Mahmut Usta yüzüme bakıp “Evet, Yusuf güzel ve çok akıllıydı ama bir babanın oğulları arasında ayrım yapmaması gerekirdi” demesi kalmış. “ Bir baba adil olmalıdır”, diye de eklemişti sonra, “adil olmayan baba evladını kör eder.”
Niye kör olmaya getirmişti sözü? O konu nereden çıkmıştı? Yusuf’un kuyunun dibinde zifiri karanlıkta olduğunu vurgulamak için mi? Yıllarca pek çok kereler bunu kendime sordum. Bu hikaye beni niye huzursuz etmiş, ustama niye kızmıştım?
“Belli ki bunların bazıları, susuz, kör kuyulara saklamak için atılıyor, sonra da yıllarca, yüzyıllarca unutuluyordu. Bu tuhaf değil miydi? İnsanın sevdiği, kıymetli bir şeyini kuyuda bırakıp sonra da unutması acaba neyin işaretiydi?”
“Yaşamda bir zirveye ulaşıldığında, gonca açıp da küçüğün içinden büyük çıktığında, ‘Bir İki olur’, ve zaten hep var olan ama görünmez kalan büyük varlık, insan karşısına vahiy şiddetiyle çıkar. Gerçekten de umutsuzca küçük olan, büyük olanın vahyini kendi küçüklük düzeyine, aşağıya çekmek ister, kendi küçüklüğünün Kıyamet Günü’nün geldiğini asla kavramaz.”
Reklam