Her insanın bir diğeri için bir bilinmez olmak ve engin bir sır olarak kalmak üzere tasarlanmış olması , aslında üzerinde düşünülmesi gereken çok muhteşem bir konudur.
"...her pencerenin ardında bir alınyazısının beklediği, her kapının bir yaşantıya açıldığını hissettim yine - gözlerimi yaşartacak kadar beni mutlu eden bir duyguydu bu..."
Şiir de gecenin içinde bir yolcu.
Şiirin yolu da geceden geçiyor
hepimiz gibi.
Gece derslerinde
herkes öğrenci: Söz de şiir de,
aşk da, insan da. Ve en eski öğrenci, zaman elbette, zaman biraz daha
zaman! Şiir, gecenin sonunu
getirmez ama, gece uyuyup sabah uyanmak da şiire göre değildir.
Bu yüzdendir çoğu kere uykusuz
bir dinginlik taşıması, bazen gölgeli
ve bazı yanlarının karanlıkta kalması.