Sevim Semin
@Semmykitap
16 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zülfü Livaneli, siyasi karakteri sebebiyle kitabı alırken çok düşündürmüştü beni ama ele aldığı konu insanda merak uyandırıyordu.
2. Abdülhamid’i anlatan bu kitabı, Abdülhamid’in padişahlığını değil, sürgün dönemini ele almış. Duygularıyla, hastalıklarıyla, korkularıyla anlatılan, başka bir perspektiften bakılan o Kızıl Sultan…
Yazar sadece kurgulardan oluşan bir eser sunmamış bizlere. Daha da önemlisi objektif olan veya olamayan tüm tarihçilerin eserlerinden de faydalanmış. Ama yine de taraflı bir kitap çıkmış ortaya ( benim düşünceme göre). Taraflı kısmı Abdülhamit üzerinde belki objektif kalsa da İttihat ve Terakki kısmı maalesef çok taraflı ve suçlayıcı olmuş. Tarih mezunu olduğum için belki ben bu ayrımı yapabiliyorum ama dönemi hiç bilmeyen bir insan ilk bu kitabı okuduğunda aklında yanlış bilgiler oluşabilir. Yani sadece roman olarak düşünülüp okunabilir ama asla bir dönemi anlatan bir kaynak değil tabiki. Okurlar bu düşünce ile objektif şekilde okumalı kitabı.
Kitabın en güzel kısmı ise yer yer Mustafa Kemal’den bahsettiği bölümlerdi.
Savaş sonrası, inkılapların bir bir gerçekleştiği dönemde yine köşede, kendi halinde yaşayan Anadolu köylüsü.Trenlerde, yollarda, otellerde, kahvehanelerde karşımıza çıkan o insanları anlatmış Reşat Nuri. Okurken en etkilendiğim bölümler; kahvehane ve para ile ilgili olan hikayelerdi. İşsiz güçsüz insanların toplandığı kahvehanelerin hem varlığını eleştirmiş hem de köylerin tek eğlence alanı olan bu yerin kapanınca halkın da eğlencesiz, uğraşsız ve mekansız kalacağını belirtmiş, gerçekçi yaklaşmış. Ve para…Değişmeyen fakirlik. Reşat Nuri Güntekin bun kitabında uzun uzun Anadolu’yu tasvir etmemiş ama hepimizin aşina olduğu o insanları kısa kısa anlatarak, gözlemlerini aktarmış. Duru anlatımı ile okunası bir kitap Anadolu Notları.
