Sevim Semin
@Semmykitap
16 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Kitabı okurken neden bu kadar geç kaldığımı sorguladım. Lise öğretmenlerimizin bu kitabı önermemeleri, bizleri iyi yazarlar ve güzel kitaplar ile tanıştırmaması çok üzücü.
Gelelim kitaba içinde 17 hikaye bulunuyor. Bazı hikayeleri milli şuur ile ilgili. Geri kalanlar ise toplumsal gözlemin muhteşem bir dışavurum hali. Ömer Seyfettin, Reşat Nuri Güntekin, Memduh Şevket Esendal ve daha nicesi. Gözlemleri bizler için tarihe bir ayna. Toplumsal olarak ahlak çöküşünü bir iki yıla indirgemeye çalışıyoruz ama yazarlarımızın gözlemlerine bakarsak bu mesele pek de iki- üç yıllık değil. Ve ne acıdır ki değişecek gibi de durmuyor. Ömer Seyfettin, dönemdaşları gibi çok iyi bir gözlemci ve anlatıcı. Hikayelerinin dili ağır gibi dursa da kendini okutan güzel bir kitap. Okuyun, okutturun…
Reklam
Toplumsal yargıların hayatımızı nasıl şekillendirdiğini, sıradan bir hikaye ile etkileyici bir biçimde anlatıyor Reşat Nuri.
Kitap Sara’nın mektuplarıyla başlıyor. Arkadaşı Nermin ile yazışmalarıyla tanıyoruz esas Sara’yı. Güzel ve şımarık Sara, dahası güzeliğinin farkında. Güzelliğiyle herkesi etkileyebileceğini biliyor, öyle ki düğününe gittiği kuzeni Nermin’in müstakbel eşini bile kendine aşık etmede bir beis görmüyor. Ve Homongolos lakaplı Ziya’yı sırf kadınlara olan kaba tavırlarından, kalpsizliğinden dolayı kendine aşık edip onunla eğlenmek için elinden geleni yapıyor.
Kitabın 2. kısmı ise Homongolos’un ölmüş arkadaşı Necdet’e yazdığı mektup ile başlıyor. Çirkinliği sebebiyle kendi ailesi tarafından bile sevilmeyen bir çocuk, okulda gördüğü zorbalıklar ve kendini korumak için oluşturduğu “kalpsizlik” duvarı.
Reşat Nuri burada iyi bir gözlemci olduğunu tekrar gösteriyor bizlere. İlk kez bir kitapta güzel ve kibar bir karakteri değil de çirkin ve kaba karakteri sevdiriyor bizlere. Sıradan bir hikayenin derinden bıraktığı bir iz Homongolos…
Kitap kulübünün seçimi ile başladığım bir kitaptı. Tarihi roman kategorisinde seçildi ama yazarın kendisinin de belirttiği gibi tarihi roman değil. Tarihi dekor olarak alan insan psikolojisini inceleyen bir eser. Hikaye seçimi, bunu ele alış biçimi, yazarın üslubu oldukça güzel.
Daha
Üç farklı efsane. Köroğlu, Karacaoğlan ve Alageyik. Yaşar Kemal ile tanışmam aslında bu kitabı ile olmadı. İlk okuduğum kitabı Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca adlı eseri ile tanışmıştım yazarla. Üstadın yazım dilini anlatmak bana düşmez. Ama bu eseri….
Korkut Ata sanki ateşin etrafına toplamış bizleri, almış eline sazı. Anlatmış da anlatmış. Kendimi hikayenin içinde buldum. Zeyneb’in -Elif’in aşkı -acısı oldum. Ruşen Ali’nin intikam ateşi beni sardı. Hele ki Zeyneb’in Halil’i. O geyikleri vurdukça Sultan Karı ben oldum da kızdım Halil’e. Türkmen beylerini-obalarını-dillerini böyle güzel aktardığı için iyi ki okudum dediğim bir kitap oldu.
Bu üç Türk destanı Yaşar Kemal ile ölümsüzlüğe kavuşmuş. Onun sayesinde nesiller boyunca da böyle güzel hatırlanacak.
Okuyun, okutturun efenim
Zülfü Livaneli, siyasi karakteri sebebiyle kitabı alırken çok düşündürmüştü beni ama ele aldığı konu insanda merak uyandırıyordu.
2. Abdülhamid’i anlatan bu kitabı, Abdülhamid’in padişahlığını değil, sürgün dönemini ele almış. Duygularıyla, hastalıklarıyla, korkularıyla anlatılan, başka bir perspektiften bakılan o Kızıl Sultan…
Yazar sadece kurgulardan oluşan bir eser sunmamış bizlere. Daha da önemlisi objektif olan veya olamayan tüm tarihçilerin eserlerinden de faydalanmış. Ama yine de taraflı bir kitap çıkmış ortaya ( benim düşünceme göre). Taraflı kısmı Abdülhamit üzerinde belki objektif kalsa da İttihat ve Terakki kısmı maalesef çok taraflı ve suçlayıcı olmuş. Tarih mezunu olduğum için belki ben bu ayrımı yapabiliyorum ama dönemi hiç bilmeyen bir insan ilk bu kitabı okuduğunda aklında yanlış bilgiler oluşabilir. Yani sadece roman olarak düşünülüp okunabilir ama asla bir dönemi anlatan bir kaynak değil tabiki. Okurlar bu düşünce ile objektif şekilde okumalı kitabı.
Kitabın en güzel kısmı ise yer yer Mustafa Kemal’den bahsettiği bölümlerdi.
Reklam