Gülcan Sena Çalışkan
@SenaHanimm
Bibliyoterapi
*İnsanlar değişir unutma !
*Kitaplar,acılar,zaman ve insanlar;insanları değiştirir.
Öğretmen
Lisans
Manisa/İzmir
107 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Köyde yaşayan Protestan bir papaz, kör ve yetim bir kız çocuğunu evine alır ve onu kendi evinde büyütür. Zamanla ona hem baba hem de öğretmen olur. Ancak kız büyüdükçe papazın ona karşı hissettiği sevgi, dini sorumluluklarının ötesine geçer ve duygusal bir karmaşaya dönüşür. Papaz, bu sevginin “ruhani mi yoksa dünyevi mi” olduğunu ayırt etmekte zorlanır.
Kızın gözleri ameliyatla açıldığında ise gerçekler daha sert ortaya çıkar: hem papazın iç dünyası hem de aralarındaki ilişki geri dönülmez biçimde değişir.Papaz aslında kıza duyduğu insani aşkı, Tanrısal bir sevgi gibi yorumlar.Gide burada:İnsan kendi duygularını kutsallaştırır ve din kılıfına uyarlar eleştirisi yapar.Çünkü romanda papaz:Kendini iyi ve ahlaklı görür
yaptıklarını Tanrı adına yaptığını düşünür. Körlüğün fiziksel bir durum olduğuna, ruhsal olgunluğun engellerden beri olduğuna değinir.Burada körlük aslında bir metafordur kız fiziksel olarak kördür fakat gerçeği daha saf hisseder ta ki gözleri ameliyatla açılana kadar...
Papaz ise görür ama:gerçekleri görmez. (manevi körlük)
Ana tema: İnanç, vicdan, körlük (hem fiziksel hem ahlaki) ve bastırılmış duyguların çatışmasıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Reşat Nuri Güntekin ve yine harika bir eser.Kitabın konusu,olay örgüsü,gelişmeler o kadar sürükleyici ki gecenin yarısı da olsa bitirmeden elimden bırakamadım.Ve benim için ters köşe yaparak bitti.Şaşırdım,hayran kaldım,üzerine düşündüm epeyce...Ana karakterimiz;Süleyman;güzeller güzeli,akıllı,zeki,gelecek vaad eden bir çocuk.Her şey onun etrafında şekilleniyor.Süleyman iyiyse her şey iyi her şey güzel o mutluysa herkes mutlu...Ta ki 12 yaşına kadar bundan sonrasında kaderin cilvesi mi tedbirsizlik mi adı ve mahiyeti ne olduğu bilinmeyen aksiliklerle değişen hayatları okuyoruz.Yazarımız kitaptaki olaylarla bize bir çok ders veriyor aslında bir çok şeyi durup düşünmeye çekiyor insanı.Bir aile ki sadece güzel,neşeli günler de evlatlarını kabullenen,bir süt anne ki doğurmadan da anneliğin hatta ki insan olabilmenin tüm inceliklerini hissettirebilen,bir toplum ki hastalık ve kusurları alay sebebi yapan,insanlar ki öyle ruhsuz öyle duygusuz yapboz misali kolayca gönüllerle oynayabilen.Bu mayası bozuk insanların içinde onca olumsuzluğa ve kötülüğe rağmen özünü temiz tutan Süleymanlar,yürekleri güzel merhametli insanlar...Aynı çamurun,hayat ve kaderin müdahalesiyle farklı yoğurulduğu insanların hikayesi.Zaman ayırıp okuduğuma asla pişman etmeyecek bir kitaptı empati duygumu misliyle depreştirdi,tazeledi, çok fazla hassasiyet uyandırdı.Ah çocukluk !Çocuklar nasıl da her şeyi mıh gibi hatırlarlar.Hüzünlendireni,mutlu edeni,seveni,sevmeyeni...Şimdi müsaadenizle kitabımı iyiden iyiye sindirmeye gidiyorum dostlar.
Kitabı çok çok beğendim yazarın hemen diğer eserlerini araştıracağım.Sade,akıcı bir anlatımı var.Sıkmadan detaya boğmadan tam da yazarlarımız hakkında bilinmesi gereken bilgileri vermiş.Duygu dolu hislerle okudum her satırı ve bir çoğunun altını çizdim çoğu düşünülmüş zarif cümlelerdi kıymetli yazarlarımıza da böyle incili cümlelerle anılmak yakışırdı doğrusu her yazarımız adeta birer inci birer elmas gibi binbir zorluklar ve mücadelelerle savaşıp var olmuşlar.Mutlaka okunmasını tavsiye edeceğim (biyografik) eser.[5 yazar:Necip Fazıl Kısakürek,Sezai Karakoç, Nuri pakdil,Cahit Zarifoğlu,İsmet özel]
Serinin ve komisyonun her kitabını okudum.Hepsini beraber veya peşi sıra okumanın faydasını gördüm.Konular hep güncel eleştiri ve tartışma konuları.Özellikle ateistler,deistler,farklı görüş savunucularının değindiği,eleştiri yönelttiği konulara ayetlerle açıklık getirilmiş.(Kadına şiddet,kadının şahitliği,mirastaki hakkı...)Mealler,yorumlar ve tefsir bilgileri tatmin edici.Hurafelerden arındırılmış duru bir eser.Tavsiye ederim.
Sabahattin Ali'nin eserlerini her zaman severek okudum.Okuduktan sonra her seferinde bir öncekinden daha şiddetli bir aydınlanma,uyanış halindeydim ve kitaba veda etmenin tesiriyle hüzünlendim.Fakat bu kitap beni fazlasıyla hepsinden fazla yaraladı,üzdü.Hayatın içinden olması,gerçekleri yansıtması,orijinal mektup içeriklerini;o mektuplarda hasretleri,acıları,ayrılıkları,kavuşmaları,hayalleri,umutları okumam bana her satırında insan olduğumu hatırlattı.Sevgiyle var olan ve sevgiye muhtaç insanlar olduğumuzu...Sabahattin Ali'nin dediği gibi 'bu dünyada en mühim mesele sevmektir,Aliyecigim' sözünü yüreğimde hissettim.Ne kadar çok ne kadar güzel sevdiğini,sevdiklerini gördüm.Hayran kaldım,imrendim.Biyografisini bildiğim için nahif kaleminde,empati yapan kalbinde,eşine ve kızına duyduğu ölesiye sevgisinde,yaralarını kitaplarla ve ailesiyle sarmak isteyen bir adam gördüm.Herkesin okumasını tavsiye ederim.Duygusalsanız eğer benim gibi sindire sindire aralıklarla okuyun bazı yerlerde sayfa bulanıklaşıyor olacak çünkü...Ruhun şad olsun usta yazar iyi ki vardın kalemin hala yaşıyor ve yaşayacak...
