Sena Bekin
@Senabekin
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu kitabın beğenilme nedenini hiç anlamadım. Melisa Kesmez’in yayınlanan 4 kitabını da okudum. Nohut Oda ile başlayıp Atları Bağlayın Geceyi Burada Geçireceğiz, Bazen Bahar ve Küçük Yuvarlak Taşlar… Nohut Oda’da yazara ve kalemine duyduğum hayranlık her yeni okuduğum kitapta azalarak ilerledi ve bu kitap ise beni tamamen soğuttu.
Yazarın diğer kitapları öykülerden oluşuyor, bu kitap ise birbirine bağlı üç öykü, aslında bir novella denebilir. Kısmen güzel bir fikir üzerine kurgulandığına ihtimal vererek başladım kitaba. Ayfer Tunç’un Yeşil Peri Gecesi serisi gibi ortak bir hikayeyi üç farklı kişinin gözünden okuyacağınızı anlıyorsunuz. Nergis’in hikayesini iyi kötü bitirdikten sonra sıra terk edip gittiği kızı Elif’te. Nergis’in kısmında hiçbir sebep sonuç ilişkisi görememişken Elif’in hikayesini okumaya başladığınızda daha da mantıksızlaşıyor işler. Sözde Elif de annesininkine benzer bir kader yaşıyor, sevgilisini terk ediyor ve bu ilişkide umduğunu bulamıyor. Güzel bir fikirden kastım; Nergis kısmını okurken bir bunalımdan geçtiğini, anne olmak yükünü taşımak istemediği için zamanla kızını babasına terk edip gittiğini, bunun pişmanlığını yaşadığını öğreniyoruz. Bu yüzden en azından Elif’in hikayesinin bunun üzerine yazılmasını, o ne hissetti, neler yaşadı, nelerin eksikliğini çekti, bunları görmek isterdim. Ama tamamen bağımsız bir şekilde annesiyle benzer bir ‘kader’ yaşadığını görüyoruz. Tabi buna kader denmez. Çünkü her ikisi de genel değerlerden uzak seçimler yapıyorlar hayatlarında ve benzer şeyin tekrar anlatılmasının hikayeyi beslemeye hiçbir katkısı yok. Ben bunu neden okudum şimdi diyorsunuz. Hele bir de bu bölümde Elif’in yağmurlu bir İstanbul gecesinde tesadüfen aynı taksiye bindiği adama aşık olduğu klişesi var ki orda tamamen kitabın bir yerlere
Yazar Tara Westover’ın otobiyografisi diyebiliriz kitap için. Mormon bir aile Westover ailesi. Bağnaz babalarıyla Güneş’in kararacağı o güne hiçbir şeyden etkilenmeyecekleri şekilde hazırlanan, bunun için erzak depolayan, çeşitli şekillerde ilim öğrenmeye çalışan, Tanrı’nın “yasakladığı” şeylerden kaçınan, tıp bilimine ve devlete karşı oldukları için en sarsıcı zorluklarda bile Anne’nin bitkisel tedavilerinden medet uman ve hatta doğum belgeleri bile bulunmayan, kahve içmeyen, kola tüketmeyen, ahlakı kadınların giydikleri kıyafetler ile tanımlayan, bu sebeple ahlaksızca giyinen kadının kesinlikle ‘orospu’ olduğuna inanan bir aile. Bu kadar bağnazlık yabancı gelmedi gibi değil mi?
Bu aile içinde Tara Westover, hikayesiyle tam bir dönüşüm geçiriyor. Bir gün geliyor ve Tara, doğup büyüdüğü aileden, topraklardan, dağlardan, hatta kıtadan ayrılma cesareti gösteriyor. Ama uzunca bir süre bu bir fiziki ayrılık olarak kalıyor. Ailesinden tam olarak ayrılmayı başaramıyor. Başarmak da istemiyor çünkü bu onda bir ihanet, bir kötü yola sapma, bir Tanrı’nın buyruğundan çıkma hissiyatı uyandırıyor. Ne istediğini bulması, kendini bulması, düşüncelerini her şeyden bağımsız şekilde şekillendirmeye çalışması çok sancılı bir süreç alıyor. Hem geçmişiyle tüm bağlarını koparmak hem de geçmişiyle barışmak ve kabullenmek istiyor. Ama ikisini de tam olarak nasıl yapacağını bilmediğinden sürekli kendini aynı yerde buluyor.
Bir yandan da okula dahi gitmemiş, Mormon öğretileri nedeniyle evde eğitime inandırılmış bir çocuk Tara. Ama eğitim ve bilgi için öyle talepkar ki bu fırsat eşitsizliğini birçok zorluğun ardından aşıp hayat çizgisini Harvard’la Cambridge’le kesiştiriyor. Bu yüzden de kitabın özgün ismi “Educated”ın dilimize öğrenci değil de talep kökünden gelen “Talebe” olarak çevrilmiş
