Senanur Tuğrul
@Senafilms
Ayaklarımın altında, bildiğim o yabancı boşluk, Kendime kurduğum, kendimden sakındığım o yer. Rüzgar, ismimi fısıldar gibi geçiyor üstümden, İçimdeki karanlık, dışımdaki gökyüzüne benzer.
2 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Sabahın o tereddütlü, o kekeme vaktinde,
Güneş henüz kentin kirli alnına sürmemişken yüzünü;
__
Ben bu dünyaya, bir yanlışın altını simsiyah çizmek için gelmişim. Gövdem; ruhumun dar geldiği, pencereleri hep içe açılan bir kiralık oda. Ve ben her sabah yeniden kurulan o korkunç sahnede, kendi yokluğuma çarparak uyanıyorum. Sanki bir ceset kendi katiliyle aynı yatakta gözlerini açıyor. Her defasında aynı korku ile büyüyor gözbebeklerim.
Ey yeryüzü! Senin o çok övülen güneşin, şairlerin öve öve bitiremediği güneşin, benim içimdeki bu soğuk mermeri ısıtmaya yetmedi, yetmeyecek de. Bir kış ayazının yüzümü kamçılaması bile, senin o yalancı sıcaklığından daha sahici. Buradayım, evet ama hiçbir yere ait olmamanın o sonsuz konforuyla. Kendi uçurumumun kenarında, kendimi bekliyorum. Cebimde biriken hüzünleri rüzgâra savurarak,
belki bir vapur düdüğünde, belki bir meyhane masasında hiç gelmeyecek olan o "kendimi" selamlıyorum.
__
Kimdin?
Geçen aşk,
Her şeyi elimden alan kişi sen olabilir misin?
Kendime bir yer edinemeyişliğimden midir,
Yoksa annemin özleminden midir nedir? Bilmiyorum ama
Ara zamanlarda yaşamak bana göre değil,
Ölmek istiyorum...
Hayatımda güzel şeyler olmuyor değil, bunu inkâr etmiyorum.
Fakat sen, bütün bu güzelliklerin arasından
Yine de aklıma düşüyorsun.
Her şey ama her şey seni hatırlatmaya meylediyor.
Sokaklar, arabalar, çocuklar, ağaçlar....
Kirlenmemiş bir sürü ihtimalin arasında duruyorsun
Hiçbirine benzemeden.
Günün içinde bir yerde,
Yerini yadırgamadan kalıyorsun.
Öyle sessiz, öyle kendiliğinden, öyle yorulmadan.
Hayattaysam ve sen hala yanımdaysan ,
Bil ki dünyam yerli yerindedir.
Bil ki şanslıyımdır.
Ve bil ki ,
Sana ve içinde sen olan her şeye sevdalıyımdır .