Leylacığım,” dokunsan dellenicem”’ delirmek mastarından halk ağzı-gelecek zaman-delireceğim deli olacağım anlamında ama daha çok katillik, mutlaklık kokan bir mısra.
Ya ihtiyarladım yahut aşk değilmiş o, deli gençlik, kendini adam sanma kuruntusuymuş. Neye kızıyorum biliyor musun? Seni tanıyabilmek için 30 yıl dalga geçtiğime.Gene de şükür!Ha?
Nasılsın diye sormak, söyleyecek sözü olmadığından vakit kazanmak istemekmiş. Hiç düşünmedim. Üstelik sana söyleyecek sözümün olmaması felaket olur benim için. Gene de sorabilirim di mi canım? iyisin, mutlusun ve güzel. Elbette,senden güzeli olamaz.Sıkıysa yaratsın bakiym! de bana, doğru değil mi ?de bana, şaşar mıyım? Bir bakıma cihanın en mutlu herifiyim. Seni tanıyabilmek, merhabanı almak , öyle bankerlerin, burunları Kafdağı’ndan su içen çaput, teneke krallarının üstesinden geleceği şey değil.