Önce karıncaları on beş, yirmi, kırk, bin parçaya bölmeli, sonra da her bölüğü ötekine can düşmanı etmeliydi. Bölünmüş karıncalar, hiçbir zaman bir güç olamazlar, sonuna kadar da tutsak kalırlardı.
Sahil boyu ıslık çalarak yürüdü. Güvercinle selamlaştı kediyle şakalaştı martıya sataştı. ondaki neşenin yarısı herkeste olsa gül gibi yaşar giderdik *ne kavga ederdi insanlar kendi aralarında ne de savaşlar çıkardı bir hiç uğruna silah yerine düdüklü tencere filan üretilirdi fabrikalarda..*