Kitap tek bir güzel unsur etrafında dönüp duruyor, kısır döngü sayılabilecek kadar kendini tekrarlıyor. Hiç akıcı olmaıdığı için inanılmaz zor okunuyor.
İnsan nasıl bu kadar ödül almış diye sorguluyor bittiğinde. Sanırım kitabın en büyük talihsizliği çevirisinin kötü olması. Anlamsız, düşük cümleler ve anlatım bozukluğunun kol gezdiği bir kitap. Orjinalinin bu kadar kötü olmadığına inanmak istiyorum.
Ama insanın muhteşem tarafı budur; sil baştan yapmaktan vazgeçecek kadar umutsuzluğa veya tiksintiye kapılmaz asla... çünkü böyle yapmanın önemli ve yapmaya değer olduğunu çok iyi bilir.