Sena Sevimli
@Senagulsev
30 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Rahatsız edici ama bir o kadar iyi.
Yazar hanımefendinin okuduğum ilk kitabı oldu bu kitap. Çok düşündüm başka kitabını da okur muyum diye ama galiba bilgi ve deneyim birikimi için bir şans daha vereceğim kendisine. Çünkü gerçekten kalemi ve hayat tecrübesi çok iyi ama iki bölümde ciddi anlamda rahatsız oldum. Okuyanlar tahmin edecektir ki biri Hz. Muhammedin bebekliğine değindiği diğeri de Hz. İsmailin kurban edileceği zaman dilimi kısmı. Kendi inancını ve dünya görüşünü fazlasıyla hissettirdiği için ayrıca bir olayı bağlamından koparıp kendi doğrularının olduğu zeminde irdelediği için ben gerçekten rahatsız oldum. Kitabı bırakmayıp hırsla devam ettim tamamına hakim olmak istedim. Evet öğrendiğim çok şey oldu ama bunları Nihan Kaya dan değil kendisine üstat olarak seçtiği Alice Millerdan öğrendiğimi düşünüyorum. Gerçekten bu kitabı okumak yerine direkt Alice Miller okunabilir zira kitabın yüzde 80 i ondan alıntı.
OKUMAYIN
Yarım bırakmamak için bu kadar mücadele ettiğim başka bir kitap olmamıştı. Kesinlikle okunmasını tavsiye etmiyorum. Sadece hala şunun ayırımına varamadım kitap mı gerçekten bu kadar kötü yoksa çevirisi mi işte onu bilmiyorum. Çünkü cümleler aşırı devrik anlaşılması zor okurken insanı inanılmaz yoruyor. Yormak ne kelime yerden alıp duvara, duvardan da yere çalıyor. Konusu çok güzel bu arada, en çok üzüldüğüm konu da bu oldu. Çok büyük beklentilerle başlamıştım okumaya, yani nasıl ve neden öyle bi sona bağlandı anlamış değilim. Kısaca OKUMAYIN.
İnanamadımTarih
Neye neden ve nasıl inanamadım? Bu kadar beklentisiz başladığım bir kitaptan bu kadar etkilenmeme ve bu yazarın başka kitabının olmamasına gerçekten inanamadım. Yazarın hikayeciliği çok çok başarılı o zaten tartışmaya açık bir konu değil, bunun yanı sıra tarihi bilgisi de yadsınamayacak kadar fazla. İkisi bir araya gelmiş ballı lokma tatlısı olmuş çıkmış. Çok çok tavsiyedir.
Klasik bir Şermin Yaşar kitabı. Bir okuyan pişman bir okumayan. Bu kadar romantik dramatik trajedik ve arabesk olmaya gerçekten gerek var mı diye soruyor insan. Çünkü hayat zaten aynı böyle hatta daha fazlası. Ee bunu bide okumaya lüzum olmalı mı gerçekten bilemiyorum. Anlatılan öyküler ucundan kıyısından hayatınıza değmişse vah o okuyanların haline. Ama da güzel, bir solukta kendi hayatınızdan çıkıp öykülerdeki hayatlara misafir olup çok da kolay olmadan geri dönüyorsunuz.
Ciğerimiz kalmamıştır. Okuduğum en hüzünlü Mustafa Kutlu kitabıydı. Hatta öyleki sonunda artık yazara öfkelenip ‘Hiç mi garibin yüzü gülmez hiç mi iyi bir şey gelmez insanın başına hayatta’ diye sitem ediyorsunuz. Totalde 2 saatte okuyup bitirdim su gibi akıyor ama sanıyorum ki etkisi okunduğu gibi kolay geçmeyecek. Canım Kenan. Canım Sadullah.
