Taşra Kızının Deliceleri
oysa ben ezilecek kız değildim biliyorsun
bayrak açmış orduyu çiğner de geçerdim
tek seni çiğnemedim,
çiğnemek istemedim
acımak kuşandım sana
sonra sevmek denedim
anıtladım ellerimle, yücelttim kendimde
kendim.
İçimi ne kadar acıtırsa acıtsın çok sevdiğim bir şeyi geride bırakmak bana hep çok korkunç bir şeymiş gibi geldi, sonra bir gün acının ayaklanıp beni olduğum yerden kazıyarak götürdüğünü hissettim. Bazı vedalar mecburidir. Bazı vedalar zaferdir...