Ama insanoğlu aptal değilse bile korkunç derecede nankördür.
Evet, eşi bulunmaz bir nankör! Bana kalırsa insanın en iyi
tanımlanması şöyle olmalı: iki ayaklı nankör bir yaratık.
Öfkeden ağzım köpürmüşken biri biraz gönlümü alsa ya da önüme
bir bardak çay sürse hemen yelkenleri suya indirirdim. Bununla
da kalmaz, ona karşı bir yakınlık duyardım; ama sonra kendime
kızar, utancımdan birkaç ay uykularımdan olurdum. Yaratılışım
böyleydi işte.