Eylülde, sanki bahara özlem duyan üzgün bir tazelik, sanki üzerine çöken kışa, kendini yok etmek isteyen sonbahara rağmen devam etmek, yine bahar olmak mücadelesi vardır; fakat bunun için gerek duyduğu şeylerden yoksundur ve kendisinde de dayanma gücü kalmamıştır.
Kendini adil zannedenlerin asıl acınacak kimseler olduklarını gösterebilmiş ve hakimin kalbinin derinliklerini araştırıp kimi zaman orada bir insan bulmayı başarabilmişse ne mutlu ona