Sena Turan
@Senisgo
205 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Kitap 1979 yılında yayımlanmış ama o günden bugüne toplum olarak bir arpa boyu yol alamayışımız gerçeğiyle dımdızlak ortada kaldım. Hakim İrfan. Ne zorluklarla buralara geldiğini anladım ama her kadına orospu olarak yaklaşmasını anlayamadım. Şahit olmadığın bir olaya kesinlikle şöyle olmuştur şekliyle yaklaşıyor olması tam bir felaket. Üstelik de hakim. Herkes İrfan gibi bir yaşantıdan geçebilir ama herkes İrfan olmayı seçmez. Spoiler olmaması açısından çok detay girmiyorum :) Melek. İnsanın sesi çıkmıyor, ben bunu istemiyorum demiyor diye o insan üzerinden arzumuzu gerçekleştirebilir miyiz? Bu kadar insanın arzusunun nesnesi Melek olabilir mi? Meleğin neden baş kaldırmadığını anladım ama Meleğe öfkelenmedim diyemem. Yalçın daha iyi anlatmıştı bu durumu. Suçlular içinde bir suçsuz da vardı elbet. Yalçın. Henüz ergen ve hayatının baharında oluşu onu buna itti belkide. Onu diğerlerinden ayıran bir zamanlar doğruluğuna inanarak yaptığı hataların farkına varmasıydı. Tabi bu onu yine de aklamazdı. Anlamışlığıyla öylece kaldı. Aynı benim gibi.
Kitabın bana kattığı Norveçce küfürler galiba . Artık Norveçce küfür bilmiyorum da demem ;( Kitapta neden böyle bir bölüm var anlamış değilim.)Bide hayatı böyle mi sorgulamalıyız emin olamıyorum .
Dilinin akıcı olması kitaptaki en sevdiğim özellik. Psikolojiye katkısı olan insanların hayatlarından da bahsedilmesi ve konu bitimlerine konulan internette tarih kısmı da ayrı bir özelliği. Psikoloji öğrencileri için ideal bir kitap. Peki benim bu dersten CC'yle geçmem saçmalığı;(
"17 yaşında galiba ilk şiirim basıldı. Yani 'Serviliklerde', yani mezarlıklarda ağlayan, hayatında sevmiş ölüler üstüne idi. Yahya Kemal düzeltmişti birçok yerini. Sonra kızlara tutuldum. Şiir yazdım."
Hepsi birbirinden güzel şiirler ama kabul edelim şu kızlar olmasa bu kadar güzel şiirler yazamazdı.
Sevgili Irvin Yalom'un kalite kokan bir kitabı daha. 85 yaşında olmasına rağmen 12 yaşındaki anısını hatırlaması muazzam. Çünkü 19 yaşındayım ve 12 yaşıma dair kayda değer bir şey hatırlamıyorum. Irvin Bey boşuna unutkanlığından dert yanıyor. Kendisine bunu söylemek isterdim.
"Sona doğru yaklaştıkça adım adım başa dönen bir daire çizerek ilerliyorum."
