Reklam
Kadınlardan biri doğrulup sırtını sıvazlarken şöyle dediğini duydum: “ Kazandığının yarısını kendi karısına harcıyor, diğer yarısını başkalarının karılarına.” O sırada Fugui sabanını sürerek onlara yaklaştı ve şöyle dedi:”İnsanların unutmaması gereken dört kural vardır: Yanlış söz söyleme, yanlış yatakta uyuma, yanlış eşikten geçme, yanlış cebe elini atma.”
Aslında hiç kimse başkanın söylediğine inanmıyordu, ama inanmamaya da cesaret edemiyordu. Umudumuzu yitirirsek nasıl yaşardık?
“Seninle yükseldim, zira bana aşkı öğrettin, sana takıldım ve ilerleyemedim, zira aşkı bir vücuda mukayyet bildim. Halbuki insanın hilkati, kendi gibi bir insanın sevgisinde oyalanıp kalmak için düzülmemiş Haşim... Meğer aşk yolunda insan bir menzilmiş... Fakat durulması değil, atlanması lazım gelen bir menzil hakikate ulaştıran bir köprü. Geç, ondan da geç, yalnız aşkta dur, son menzil budur, onda karar et!"
Fugui öküzü sulanmış bölgeye doğru sürdü, onu sabana kancalarken bana dönüp : “Öküzler yaşlandığında aynı ihtiyar adamlara benzerler. Acıktıklarında dinlenmeleri gerekir ki yemek yemeye güçleri olsun” dedi.
Reklam