Son zamanlarda Ursa birkaç kez babasını kendisine gözlerinde korkunç bir hüzünle bakarken yakaladı. Her geçen yıl annesine daha da benzediğinin farkında.
Reklam
Ursa henüz kiracı alınmadığı için memnun. Evlerinde bir yabancının uyumasını istemiyor. Artık bu konuda endişelenmesine gerek yok zira yakında kendisi, kendi evinde bir yabancının yanında uyuyacak.
Kilisede başıboş bir tekne gibi sürüklenmiş olduğunu hissediyor; ellerinde kürekler ve kollarında ağrıyla, aklı denizde.
"Tanrı'ya şükürler olsun," diyor Toril. Maren'in kollarındaki ağrı ona bu balıkları eve getirenin Tanrı değil, kendileri olduğunu söylüyor.
Reklam