Uzun zaman oldu, insan hep sevdiklerinin aynı kalacağını düşünüyor.Günden güne değişseler bile o ilk günlerin sıcaklığını hâlâ bir yerlerde taşıdıklarını ve sanki sihirli bir değneğin o günleri geri getireceğine inanıyor.
-Ne de olsa hepimizin içinde ölmek bilmeyen bir çocuk var,
Ama benimki öldü, lütfen kimselere söyleme...
Anne girmem bu oyuncak dükkanına
Orda toplar, tayyareler, tanklar var.
Seviyorum söğüt dalı atımı
Tekme atmaz, ısırmaz
Ben yaşamak istiyorum
Ağaç gibi sessiz sessiz ve rahat
Karınca kararınca değil,
serile serpile boylu boyumca..
Tuncel Kurtiz