Harivamşa’da şöyle bir söz geçiyor:”Kuş sesinin duyulmadığı bir evde yaşamak, tuzsuz et yemeye benzer.” Neyse ki benim evimin böyle bir dezavantajı yoktu, çünkü onun içinde uyandığım ilk sabah kuşların yakın bir komşusu olduğumu farketmiştim. Böylece onları bir kafese koyup kulübeme getirmeme gerek kalmamıştı, çünkü zaten kendimi onların yakınına kafeslemiştim.