Seray Ölç
@Serays
23 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Salinger’dan nefret eden ve overrated bulan insanları asla anlamamakla birlikte, ben bir Salinger aşığıyım diyebilirim sanırım artık :) Salinger dehası diye bir şey var gerçekten de. Çavdar Tarlasında Çocuklar’da olduğu gibi burada da gençler arasındaki o diyaloğu çok güzel yakalıyor. Betimlemeler çok iyi. Okumaya başladığım ilk sayfadan itibaren sanki karakterlerin yanında oturup izliyor ve dinliyor olarak buluyorum kendimi. Sanki bir filmin içindeymişim gibi hissettiriyor hep bana, çok sinemasal bir dili var. Zooey ve annesinin banyo sahnesi, Franny ve Zooey’nin salondaki diyalogları çok başarılıydı. Genç bir kızın ruhsal sıkıntılarını, kendini bulma çabasını ve din olgusunu, varoluş sancılarını sorgulatıyor bize. Sindire sindire okunması gereken bir kitaptı kesinlikle. Ve Zooey’e hayran kalmayan da ne biliyim.. Neyse, senciyiz Salinger
Reklam
Ebedi dönüş ve aydınlık-karanlık, varlık-yokluk, hafiflik-ağırlık gibi karşıt kavramları sorgulatarak başlıyor Kundera. 4 karakter üzerinden bir anlatım yapıyor. Karakterler, onların ilişkileri, düşünceleri ve başlarına gelenleri tarihi, politik ve felsefi açıdan sunarak anlatıyor. Prag baharı, komünizme bakışı, varoluşculuk felsefesini de yansıtıyor bu karakterler üzerinden. İçerik ve yazım tekniği olarak çok zengin bir kitap. Fakat Kundera’nın diline alışık değilseniz ya da ilk defa okuyacaksanız bu kitabıyla başlamanızı tavsiye etmem, yoracaktır. ‘Kitsch’i anlattığı bölüm örneğin, beni oldukça zorladı. Onun yanında Beethoven’ın ‘es muss sein!’ı anlatışı, ruh ve bedeni anlatışı çok farklı ve çekiciydi. Zaman zaman araya girip kendi fikirlerini söylemesi okurla konuşuyor oluşu benim hoşuma gidiyor ama o an tam hikayeye kaptırmışken hikayeden sizi çıkarıp gerçekle yüzleştiriyor. Gerçek, hayal, rüya, hatırlamak, unutmak, bunlarla oynamayı çok seviyor Kundera :) Hepsine ek olarak mutlaka herkesin bir zamanda okuması gerektiği bir kitaptır diyorum ve gidiyorum
