Hayat bazen 10 gözlü bir köprünün altından akan su misali... Her gözden başka bir akış geçiyor kimi hızlı, kimi yavaş... kimi coşkun, kimi sessiz... Ama hepsi aynı su, hepsi aynı yolculuğun parçası.. Zaman da böyle işte; bir yandan hızla akıp giderken, bir yandan farklı anlara bölünüyor... sevinçler ayrı bir gözden akıyor, hüzünler başka bir gözden... Biz çoğu zaman sadece birine bakıyoruz oysa hayat, o 10 gözün tamamı.. Bazen çoğalıyor, taşıyor... bazen azalıyor, dinginleşiyor.... ama asla durmuyor.. Belki de mesele: ○ akışı durdurmak değil her gözden geçen anı fark edebilmek..
Çünkü hayat.. tıpkı o köprünün altından geçen su gibi, geçip gidiyor..
ve geriye sadece izlediğimiz anlar kalıyor.