Ömür

Ömür
@Serazatt
Amêd, 2000
108 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Her insanın hayatında bir masa vardır. Sana gerçekten değer veren insanlar,sen gelir gelmez sana bir sandalye çeker. Sana yer açarlar. Sana bakarlar. Sen hiç bir şey istemeden kendilerini ayarlarlar.
Reklam
Ve güz geldi Ömür Hanım. Dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul. Insanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde Yağmur ha yağdı ha yağacak. İncecik bir çisenti yokluyor
Maviye, maviye çalar gözlerin, Yangın mavisine. Rüzgârda asi, Körsem, senden gayrısına yoksam, Bozuksam, Can benim, düş benim, Ellere nesi? Hadi gel, Ay karanlık
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim Senden kopardım çiçeklerin en solmazını Toprakların en bereketlisini sende sürdüm Sende tattım yemişlerin cümlesini Desem ki sen benim için, Hava kadar lazım, Ekmek kadar mübarek, Su gibi aziz bir şeysin; Nimettensin, nimettensin.
Hayat bazen 10 gözlü bir köprünün altından akan su misali... Her gözden başka bir akış geçiyor kimi hızlı, kimi yavaş... kimi coşkun, kimi sessiz... Ama hepsi aynı su, hepsi aynı yolculuğun parçası.. Zaman da böyle işte; bir yandan hızla akıp giderken, bir yandan farklı anlara bölünüyor... sevinçler ayrı bir gözden akıyor, hüzünler başka bir gözden... Biz çoğu zaman sadece birine bakıyoruz oysa hayat, o 10 gözün tamamı.. Bazen çoğalıyor, taşıyor... bazen azalıyor, dinginleşiyor.... ama asla durmuyor.. Belki de mesele: ○ akışı durdurmak değil her gözden geçen anı fark edebilmek.. Çünkü hayat.. tıpkı o köprünün altından geçen su gibi, geçip gidiyor.. ve geriye sadece izlediğimiz anlar kalıyor.
Reklam