Ömür
@Serazatt
Amêd, 2000
108 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Martin. Okumadan önce karşıma hep aşk kitabı olarak çıktı ama aşk Martin için sadece bir basamak . Kendini bulma ya da kendini ararken kaybetme .
Martin bu basamakları birer birer tırmanırken geçmiş kimliğini birer birer yitirir. Zirveye vardığında gördüğü manzara yalnızca derin bir uçurumdur. Hayallerinin , doğru bildiği hakikatlerinin bir bir yıkılışını izler. Yıllar boyu verdiği emek onu geçmiş yaşantısından tamamen koparmıştır fakat yeni yaşamında da tam olarak kabul görülemez bu da martinde koca bir iç çatışma ve aidiyet krizi yaşatır . Hem kendisine hem topluma yabancılaşır.
Beni en çok etkileyen o kadar emek verirken aç kalıp o kadar zorluk çekerken kimsenin olmayıp kitaplar yaxıldıktan sonra herkesin değer vermesi oldu . Martin'in Birine "bu eserler o zaman da yazılmıştı"diyebilmesini çok isterdim. Çünkü anlatılmayıp dışarıya vurulmayan her şey bir yük gibi taşınır içinde . Bu yük zamanla büyür ayağına bağlanan koca bir taş olur ve seni içindeki derinliklerden yükseklere çıkaramaz . Kendi karanlığında kendi sessizliğinde boğulursun .
Martinin söyleyemediği her şeyde benim boğazım düğümlendi suyun derinliklerine daldığı yerde ben boğuldum sanki.
Ve şunu dedim kendime
"Belki de insanın en büyük savaşı ; düşüncelerinin duygularının derinliklerine inmek ve orada içine hapsolmuş anlamı bulmaktır . "
Reklam
John Steinback eserde 1930 döneminde yaşanan büyük buhranı anlatıyor. Bir aileden yola çıkarak o dönemin sosyoekonomik durumunu anlatan bu kitapta; bir umutla topraklarını bırakıp yola çıkan insanların karşılaştığı zorlukları, acıları, yoksulluğu iliklerinize kadar hissedeceksiniz. Yazar eserinde sadece o dönemin zor şartlarını anlatmıyor, aynı zamanda Amerika'nın yönetimine de yer yer eleştirilerde bulunuyor. Steinback eserinde her şeye rağmen biz olabilmeyi, beraber yol alabilmeyi çünkü ancak birlikte olursak güçlü olabileceğimizi anne karakteri üzerinden bize hissettiriyor. Kitabın sonu yoksulluğun boyutunun ne kadar üst düzeyde olduğunu gösteriyor bence. Kitabın içinde çok çarpıcı mesajlar da var ve bunların çoğunluğu papaz Casy üzerinden verilmiş . O yüzden, benim en sevdiğim karakter Casy oldu. Herkesin hayatında ona yol gösterecek bir Casy olmasını diler. Mutlaka okuyun derim.:)
1984 çok boyutlu bir birey-toplum analizi ve politik ”güç” eleştirisidir.
Winston, içinde bulunduğu cemiyet için aykırı bir tiptir. ”Birey” bilincinin yok edildiği, insanın basit makinalara dönüştürüldüğü, karşı cinslerin duygusal temayüllerinin korkunç bir biçimde bastırıldığı faşizan-diktatoryal bir iktidarın toplumun her katmanına hükmettiği bir huzursuzluğun kitabı…Bu şekilde bir kâbusta aykırılık ne kadar uzun sürebilirse Winston’ın aykırılığı da o kadar uzun sürer.
Günümüzde hangi ülke olduğu fark etmeksizin cuk oturan konular içeriyor. Bilgilerimiz satılıyor, televizyonlar sayesinde beyinlerimiz yıkanıyor, diziler sayesinde tarih değiştiriliyor, havuz medyası sayesinde günümüz şekilleniyor, halk bir çok gerçekten bihaber yaşıyor. Ve arka planda olan oluyor. George Orwell 1948 yılında bugünü anlatmış. Hatta bundan 50 yıl sonrasını, hatta 150 yıl öncesini.
Okuyunca dünyaya,iktidara,muhalefete ve dahası düşmanız olarak gösterilen diğer devletlere olan fikrinizin, düşüncenizin aynı kalması mümkün değil bence. Yaşadığımız savaşlar, yaptığımız barışlar hepsi sahte gibi gelmeye başlıyor. Bakış açınızı tamamıyla değiştirecek bir kitap .
Ve tabiki herkesin okuması gereken bir şaheser .
" zamanım yok " ifadesinin sıkça kullanıldığı bir zamanda herkesin okuması gereken bir kitap. Her şeyi alelacele yapıp kendine zaman ayırmak değil de, hissederek severek dinleyerek zamanın kendisini kazanmayı ele alan, bir çocuğun gözüyle büyüklerin dünyasını gözler önüne seren çok güzel bir kitap. Sevdiklerinize zaman ayırın. Momo'nun dediği gibi " çünkü zaman yaşamın kendisidir ve yaşamın yeri yürektir . "
