Semiha Erbil
@Serbil
64 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
○ gün, milletin yüreğinde derin bir acı başladı. Bu acı yıllar sonra, onu hiç görmemiş kuşaklarca bile hissedilecekti. Ardından herkes gözyaşı döktü, ağıtlar yaktı, şiirler okudu... Büyük adamların pek azı böyledir fakat daha da azı vefatlarından sonra dahi özlenir. Bizim Atatürk'ü özlediğimiz gibi...
Reklam
"Bir eşya, bir insan, bir ruh yaralandığında, yüklendiği hatıraların, kıymetini artırdığına inanırlarmış. Bir defa kırılan artık kırılmıştır, haklısın. Ama kendine ve hayata tutunmak için mücadele ettiği kadar güçlüdür de. Düştüğümüz yerde kırık mı kalacağız, yoksa parçalarımızı birleștirip yeniden tam olmak, bașka türlü bir tam olmak için çabalayacak mıyız, mesele o."
Bu kitabı bitirdikten sonra Bülent Ortaçgil'in şarkısındaki gibi hissettim. ''Belki benim kâğıt param
Bi' şekilde, döne dolaşa
Senin cebine girmiştir.''
Bütün yönlerimiz ortak ama yine de çoğumuz birbirimize yabancıyız. Birbirimize neler yaptığımızı, benim yaşamımın sizinkinde nasıl izler bıraktığını hiç bilmiyoruz.
Dipnot: Son 100 sayfada banka soyguncusu hakkındaki gerçeği öğrenmem şok geçirtti bana. Ön yargılı davranmışım resmen.
