Meryem yazıcıoğlu
@Serce12345
4 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Dünyada bir yerlerde,insanlar çocukları bombalıyorsa, bunu bilmeye gerek yoktu. O dünya zaten yanmış çocuk eti kokardı. Eğer bir yerlerde, başka çocuklar açlıktan geberip gidiyorsa,bunu da bilmeye gerek yoktu. O dünyanın zaten açlıktan nefesi kokardı. Ve çocukların burunları bu kokuları alır,ergen öfkesi olarak da geri verirdi. Ta ki burunları yetişkin uysallığıyla yıkanana kadar.
Travmatik olan hayattı. Hepsi. Bütün hayat. Her şey. Özellikle de ,travmatik gibi durmayan ne varsa. Doğmak gibi. Dolayısıyla,doğum sonrası depresyon, yeni annelerin yakalandığı psikolojik bir hastalığın değil, hayatın tanımıydı. Hayatta kalma isteğinin. Hayata rağmen.
Hiçbir şey hayatın sonu değildir. Hayatın sonu bile hayatın sonu değildir! Çünkü sen ölürsün başkaları yaşar!
