A.KIL
@Seretan34
-Neler okuyorsunuz efendim?
+Kelimeler, kelimeler, kelimeler!
x Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor!
t-bırak artık kelimeleri.. cümleler kur. insanları tanı.. kapını çalan insanları içeri al...
137 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Haber veriyorum! Tehlike görüyorum!Tarih ve Siyaset
Bu kitap serisi bir İnönü biyografisi değil, bu seri ikinci adam devrini, şartlarını ve olaylarını ele alan bir yakın tarih kitabı. 3. Ciltte, İnönü’den daha çok demokrat partinin yükselişini ve düşüşünü eleştirel düşünebilen (olduğu yeri de düşününce) “olabildiğince” objektif bir kalemden okuruz.
1950-1964 tarihleri Cumhuriyet için bir dönüm noktasıdır. İhtilali yapmış bir kadro 1946 da bir “mock up seçim” bir “deneme” yapar, 1950 de ise gerçek bir seçime gidilir, seçimde sürpriz olmaz %54 oyu alan DP iktidara geçmiştir. Beklenen bir iktidar değişimidir bu, zira 1945-50 arasında tek partinin idare karnesi son derece kötüdür. (2. Ciltte ayrıntılı olarak anlatılmış.)
DP’nin iktidar dönemi, söylemleri, ekonomik ve sosyal politikaları, dış politikada tutumu kitapta gayet kapsamlı anlatılmış.
Demokratlara göre “beyaz devrim”, “ihtilallerin en büyüğü”, Cumhuriyetçilere göre “kalabalıkların ihtilalcilere galebe çalması”… Oysa yazar şöyle diyor; “gelenlerle gidenler, hepsi de toplumun aynı üst tabakasındandılar. Aynı ülkenin, aynı seviyede, aynı alışkanlıkları olan, aynı cinsten insanları idiler. Ortada ne bir ihtilal, ne de bir inkılâp vardı. Yalnız yeni bir dalga, yeni insanlar getiriyordu.”
Yeni insanlar eski düzende kolaylıkla düzen adamı olur, gelenler de iktidarı paylaşmak istemez: “İktidarda bulunanın, elindeki kudretten türlü şekilde istifade ederek muhalefeti bertaraf etmeğe çalışması ve tabiatiyle ileride seçimle değişmek ihtimalinden bir felâket gibi sakınır olması, yüz senelerden beri bu memlekette demokratik rejimin kurulmasına mâni olan esaslı ve tek sebeptir..."
DP’yi iktidara getiren şey CHP’nin sadece yanlış ya da verimsiz ekonomik politikası değil tek iktidar olmanın konforudur; öyle ki, DP dönemi için yazar “Ocak, bucak başkanları en uç yerlere kadar,
1960 Anayasa komisyon raporundan...Tarih ve Siyaset
Meşruiyet bakımından da durum aynıdır: Bir hükümetin meşruiyeti sadece menseinde, yani iktidara gelişinde değil, iktidarda, kendisini bu mevkie getiren Anayasaya riayeti ve millet efkârı, ordu, yargı ve bilim kuruluşları gibi kuruluşlarla işbirliği yaparak, hukuk nizamı içinde yaşaması ile ve devamı ile mümkündür. Halbuki hükümet ve siyasi iktidar, bir taraftan Anayasayı ihlal etmiştir; kanunsuz icraatta bulunmuştur. Diğer taraftan hükümetin bir muvazene, sükûn ve huzur amili olması gerekli olduğu halde hükümet, devlet kuruluşlarını, politik ve sosyal kurumları ve hatta bunların içinde yaşayan insanları birbirine düşürmek, halka ve dış âleme karşı bunları kötüleyerek bir anarşi amili yapmak suretiyle meşruiyetini kaybetmiştir.
İktidarla muhalefet arasındaki münasebet, şuursuz bir çekişme ve dalaşma halinde soysuzlaşırsa, demokratik rejimin atisi (geleceği) yoktur.
