A.KIL
@Seretan34
-Neler okuyorsunuz efendim?
+Kelimeler, kelimeler, kelimeler!
x Kelimeler albayım, bazı anlamlara gelmiyor!
t-bırak artık kelimeleri.. cümleler kur. insanları tanı.. kapını çalan insanları içeri al...
137 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Ruhun sakladığı birçok giz vardır. Ve bunlar gerekmedikçe açılmaz.Edebiyat-Düşünce
Kitap uzun bir yolculuk; mitler, hikayeler, semboller, psikanaliz, kozmogonik çevrim, kollektif bilinçdışı, arkaik kalıntılar; hasılı kelam, kısa bir yorum yapması çok zor kitaplardan biri. İnsanlığın ortak bilincinin izlerini ve bu izlerin anlamlarını arayanlar için harikulade bir eser.
Kitabın satır aralarından kültürümüzde bildiğimiz başka kültürlerde de varolan hikayelere bakalım örneğin: Çarmıha gerilen ve sonra dirilen Frigralı Attis, bir bakireden doğan Etiyopyalı Phaethon, balinanın karnındaki Eskimo Kuzgun, Tanrı Vişnu’ya kendini göstermesini isteyen yoga efendisi Arjuna, Cayna dinindeki kurtarıcı Padmanatha (Mehdi) v.s
Yazar bu konuda şöyle diyor: “Winkle'ın, Kamerüzzaman'ın ya da İsa'nın yaşayıp yaşamadığına aldırmıyoruz. Bizi ilgilendiren onların öyküleridir: ve bu öyküler değişik ülkelerdeki değişik kahramanlara bağlı olarak dünya üzerinde öyle dağılmıştır ki, evrensel temanın o ya da bu yerel taşıyıcısının tarihsel, yaşayan insan olup olmadığı ancak ikincil bir şeydir. Bu tarihsel öğede ısrar etmek karışıklığa yol açacaktır; açık iletinin anlaşılmasını güçleştirecektir o kadar.
Ortaya çıkan imgelere (ya da öykülere) halkın sıradan üyeleri gereksiz bir ciddiyetle bakabilir, olduğundan daha yüce bir anlam yükleyebilir diyor yazar, bildiğimiz bağnazlık. Sonrası malum; muktedir olan grup diğerini yer. Burada sembol, imge, inanç tamamen bir iktidar olma, güce ulaşma aracıdır. Oysa "Hiçbir yaratık," diye yazar Ananda Coomaraswamy, "varolmayı bırakmadan daha yüksek bir doğa elde edemez." Anlama çabasına, öze ulaşma uğraşına girmektense benim hikayem doğru onun hikayesi yanlış çatışması tüm bu simgeler evreninin dışında sırandan insanın kutuplaşmasına neden oluyor. Günün sonunda yazarın dediği gibi işlevini yitirmiş inanç sistemleri propaganda ve kendi
Her çocuk babasını öldürürEdebiyat-Düşünce
Baba, annesiyle yaşadığı cennete dışarıdan giren ilk kişi olarak çocuğun arketipsel düşmanıdır; bu yüzden yaşam boyunca tüm düşmanlar (bilinçdışında) babanın simgesidir. “öldürülen şey baba olur.” 178 (…) fakat ölüm (ebediyete doğuşumuz) sırasında zamanın rahminden çıktığımızda babanın ellerine düşeriz. Bilgeler, bu rahimde bile, babadan gelip ona döndüklerini anlar, çok daha bilgeler ise ikisinin aynı öz olduğunu bilir. 198
Masal, mit ve mutlu son üstüneEdebiyat-Düşünce
Peri masalının, mitin ve ruhun ilahi komedyasının mutlu sonu, bir çelişki olarak değil, insanın evrensel trajedisinin aşılması olarak okunmalıdır. Nesnel dünya olduğu gibi kalır, fakat özne içindeki bir vurgu kayması yüzünden dönüşmüş gibi görünür. (…) Tragedyadan komedyaya uzanan karanlık iç yolun kendine has tehlike ve tekniklerini ortaya çıkarmak tam olarak mitolojinin ve peri masalının görevidir. Bu yüzden olaylar fantastik ve "gerçekdışı"dır: fiziksel değil psikolojik zaferleri temsil ederler. (…) ; ve dünya, alemlerin yeni, muazzam, meleksi, ama belki de sonuçta tekdüze olan o siren müziğiyle çınlar. Mutlu aileler gibi, mitler ve kurtarılmış dünyalar da hep birbirine benzer.
Modern edebiyatEdebiyat-Düşünce
Modern edebiyat, büyük ölçüde, çevremizde ve içimizde gezinen hastalıklı umutsuz durumların cesur ve tam bilgili bir gözlemine adanmıştır.
