Goethe'den bu yana ünlü şu anekdotla bu yaşam öyküsünü bitireyim artık. Adamın biri , bir şehre gelip bir hana yerleşir. Han sakin , adam huzurludur ; iştahla akşam yemeğini yemektedir. Ancak adamın tüm huzurunu kaçıran bir şey olur ; birdenbire ölüm meleğini karşısında görür. Adam çok korkar, hemen kalkar , eşyalarını toplayıp hanı ve şehri terk eder. Uzak bir şehre gider ve yine bir hana yerleşir ; huzurunu tekrar bulmuştur. Ama orada da yemeğini yerken yine birden ölüm meleği ortaya çıkar ve doğrudan doğruya adamın masasına gelir, "Haydi gidiyoruz" der.
Ama öteki şehirde , o handa da görüşmüştük, " der adam hayretle, "o zaman bir şey söylememiştin."
"Evet," der ölüm meleği, "seni orada gördüğümde ben de hayret etmiştim. Çünkü bizim randevumuz orada değil , buradaydı."